“Τότε είπε και γεννήθηκεν η θάλασσα
Και είδα και θαύμασα
Και στη μέση της έσπειρε κόσμους
μικρούς κατ’ εικόνα και ομοίωσή μου:
Ίπποι πέτρινοι με τη χαίτη ορθή
και γαλήνιοι αμφορείς
και λοξές δελφινιών ράχες
η Ίος, η Σίκινος, η Σέριφος, η Μήλος.”
Οδυσσέας Ελύτης, Το άξιον εστί, Η Γένεσις
Τον Μάρτιο τα τμήματα Δ1 & Δ2 του σχολείου μας ταξίδεψαν στα μικρά, ολόασπρα πετράδια, τα νησιά των Κυκλάδων, στο απέραντο μπλε της θάλασσας του Αιγαίου. Αντίκτρισαν το ανέσπερο φως του Αιγαίου, από όπου ξεπήδησε ο μοναδικός, αρχαίος, νησιωτικός πολιτισμός. Γνώρισαν το μεγαλείο της κυκλαδικής τέχνης και καταπιάστηκαν με το βιβλίο της Σοφίας Γιαλουράκη, σε εικονογράφηση του Stephen Livanos: “Κυκλαδικά ειδώλια ταξιδεύουν στον χρόνο“. Αφού θαύμασαν τα 27 κυκλαδίτικα ειδώλια που παρουσιάζονται με μοναδικό τρόπο στο βιβλίο και τώρα φιλοξενούνται στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, το Αρχαιολογικό Μουσείο Νάξου και το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο στην Αθήνα, έπλασαν από πλαστελίνη τα δικά τους ειδώλια και συνέταξαν τα κείμενα αυτοπαρουσίασής τους στο κοινό των μουσείων, ενσαρκώνοντας οι ίδιοι-ες τους ρόλους του Αρπιστή, των Γυναικών-Βιολιών, της Μαύρης Καλλονής, Το Αινιγματικού Χαμόγελου, του Γλεντζέ, της Ακροβάτισσας. Μέσω των ομαδικών κειμένων τους εξέφρασαν τις σκέψεις και τα συναισθήματα των εκθεμάτων, μοιράστηκαν μαζί μας τα μυστικά τους, αφηγήθηκαν τις ιστορίες τους στο πέρασμα του χρόνου σαν έμβια όντα.
Τον Απρίλιο, οι μαθητές-τριες των Ε1 & Ε2 τμημάτων του σχολείου μας ανακάλυψαν τη συμβολή της φιλίας στη ζωή μας μέσα από τα ιδιαίτερα κείμενα των συγγραφέων Άλκης Ζέη και Ζωρζ Σαρή. Άκουσαν κείμενά τους-αποσπάσματα από τα βιβλία τους, παραδειγματίστηκαν από τη στάση τους απέναντι στις δυσκολίες που αντιμετώπισαν, παρακολούθησαν τη συγγραφική πορεία τους, ξεφύλλισαν τα βιβλία τους, απήλαυσαν τις συνεντεύξεις τους.
